چهارم شخص مفرد
 

 

سلام..........

.............................................................

 

 

 

                نه می توانستم

            گرده ی مرموز ماه باشم

          تا بپاشم بر پروانگی ی اندامت

                       نه

        ماده شيری که تورا چون نخستين توله به دندان بکشم

                    در وسعت قلمروام

          تو از مقدس ترين کتاب بازگشته بودی و

         چشمانت در حسرت سرمه و سايه می سوخت

                       پس آنگاه کلاغ شدم

               حداکثر اين روزها زيبايی توست

                 که تنت را به کدام رود سپرده ای

                          تا من

        قايق دربدری هايم رابه آب

                                         بيندازم

             بادها از همين باد بان طوفانی می شدند

                            تو تنت را

                   به کدام رود سپرده ای

                       که اقيانوسها

                       نمکند و تشنگی

              بگذار انگشتانت رازهايی باشند

              که تنها با من در ميان می نهی

                 بگذار در گرمای نفسهايت

               کلاغ نشسته در برف باشم

                        چرا که

                            آدمها

                 استطاعت پرنده شدن را ندارند

...........................................................................................

 


?جواد گنجعلي  | در دوشنبه ۱ خرداد ،۱۳۸٥ |   | پيام هاي ديگران ()